Жамият аъзоларига муносабат

МЎМИНЛИК БЕЛГИСИ — ЎЗИГА РАВО КЎРГАН ЯХШИЛИКНИ БИРОДАРИГА ҲАМ РАВО КЎРИШ

МЎМИНЛИК БЕЛГИСИ — ЎЗИГА РАВО КЎРГАН ЯХШИЛИКНИ БИРОДАРИГА ҲАМ РАВО КЎРИШ

Ислом дини инсонларни меҳр-оқибат, ўзаро ҳурмат, ҳамжиҳатлик ва биродарликка чорлайдиган буюк диндир. Унинг таълимотида инсонлар ўртасидаги муносабатлар, бир-бирига яхшилик қилиш, бировнинг қувончидан қувониш ва ташвишига шерик бўлиш алоҳида ўрин тутади.

Пайғамбаримиз Муҳаммад соллаллоҳу алайҳи васаллам мўмин кишининг гўзал фазилатларини баён қилар эканлар, шундай марҳамат қилганлар:

«لَا يُؤْمِنُ أَحَدُكُمْ حَتَّى يُحِبَّ لِأَخِيهِ مَا يُحِبُّ لِنَفْسِهِ»

«Сизлардан бирортангиз ўзи учун яхши кўрган нарсани биродари учун ҳам яхши кўрмагунича (комил) мўмин бўла олмайди». (Имом Бухорий ва Имом Муслим ривояти)

Ушбу ҳадис инсонлар ўртасидаги меҳр-оқибат ва самимий муносабатларнинг нақадар муҳим эканини кўрсатади. Унда мўмин кишининг қалби фақат ўз манфаатини эмас, балки бошқаларнинг ҳам манфаатини ўйлаши лозимлиги таъкидланмоқда.

Яхшиликни ўзингдан бошлагин

Инсон ўзи учун тинчлик, фаровонлик, ҳурмат, эътибор ва яхшиликни истайди. Демак, худди шу неъматларни бошқаларга ҳам раво кўриши керак. Ўзи учун ёлғон гапирилишини истамаган инсон бошқаларни ҳам алдамаслиги, ўзига ҳурмат кўрсатилишини хоҳлаган киши бошқаларга ҳам ҳурмат билан муносабатда бўлиши лозим.

Афсуски, айрим ҳолларда инсон ўзига нисбатан яхшилик қилинишини кутади-ю, бошқаларга келганда бу фазилатни унутади. Бировнинг муваффақиятини кўролмаслик, ҳасад қилиш, бошқаларнинг ютуғидан ранжиш каби иллатлар қалбдаги меҳр-муҳaббатга путур етказади.

Ҳақиқий мўмин эса биродарининг ютуғидан қувонади, қийинчилигида ёрдам қўлини чўзади ва унинг ҳаққига холис дуо қилади.

Биродарлик фақат сўзда эмас, амалда бўлиши керак

Исломда биродарлик шунчаки чиройли сўзлар билан чекланмайди. У кундалик ҳаётимизда, оиламизда, маҳалламизда, иш жойимизда ва жамиятимизда намоён бўлиши лозим.

Бировнинг кўнглини кўтариш, муҳтожга ёрдам бериш, беморнинг ҳолидан хабар олиш, етимнинг бошини силаш, қўшнига яхшилик қилиш — буларнинг барчаси ушбу ҳадис мазмунига мос гўзал амаллардир.

Айниқса, бугунги кунда инсонлар ўртасида меҳр-оқибатни мустаҳкамлаш, ҳасад ва адоватдан узоқ бўлиш, ўзаро ишонч ва ҳурматни қарор топтириш жуда муҳимдир.

Жамият тараққиёти ва асл саодат

Қалбида биродарига нисбатан адоват ёки кибр сақлаган инсон чиройли ибодатлар қилса ҳам, комиллик мақомидан йироқ бўлади. Чунки динимиз муомала, гўзал хулқ ва ўзгаларнинг ҳаққига риоя қилишга ўта жиддий қарайди. Мусулмон мусулмоннинг кўзгусидир — агар унинг ҳаётида ободлик, файз ва барака бўлишини истасак, аввало, ўз қалбимизни қора ниятлардан тозаламоғимиз лозим.

Хулоса

Ҳар биримиз ўзимизга бир савол бериб кўрайлик: мен ўзим учун истаган яхшиликни бошқаларга ҳам раво кўряпманми? Биродаримнинг ютуғидан чин дилдан қувоняпманми? Бошқаларнинг оғирини енгил қилишга ҳаракат қиляпманми?

Унутмайлик, жамиятнинг тинчлиги ва тотувлиги ҳар бир инсоннинг қалбидаги меҳр-оқибатдан бошланади. Ўзига раво кўрган яхшиликни бошқаларга ҳам раво кўриш — комил мўминлик сари етакловчи улуғ фазилатлардан биридир.

Аллоҳ таоло барчамизни қалби пок, нияти холис, бошқаларга яхшиликни раво кўрадиган солиҳ бандаларидан айласин!

Одилхон Абдураҳманов,

Наманган шаҳар “Абдулқодир қори” жоме 
масжиди имом ноиби

Related posts