Миллатнинг бахти, давлатнинг мустаҳкамлиги ва жамият тараққиётининг энг муҳим асосидир. Тинчлик бор жойда ҳаёт фаровон, қалблар хотиржам, келажак эса ишончли бўлади. Аксинча, нотинчлик ва ихтилофлар ҳукм сурган жамиятда тараққиёт секинлашади, инсонлар қўрқув ва хавотирда яшайди. Шу боисдан ҳам юрт тинчлигини сақлаш ва уни мустаҳкамлаш ҳар бир инсоннинг муқаддас вазифаси ҳисобланади.

Ислом дини тинчлик ва осойишталикни энг олий қадриятлардан бири сифатида эътироф этади. Қуръони Каримда Аллоҳ таоло мўминларни тинчликка, ўзаро тотувлик ва бирдамликка чорлайди: “Эй мўминлар! Барчангиз тинчлик (ислом)га тўлиқ киринглар…” (Бақара сураси, 208-оят)

Бу оят инсонларни ихтилоф ва адоватдан йироқ бўлиб, ягона мақсад йўлида бирлашишга даъват қилади. Яъни, ҳақиқий тинчлик — бу нафақат ташқи осойишталик, балки қалблар бирлиги ва ўзаро ишонч билан боғлиқдир.

Яна бир оятда Аллоҳ таоло шундай марҳамат қилади: “Агар улар тинчликка мойил бўлсалар, сен ҳам унга мойил бўл ва Аллоҳга таваккал қил…” (Анфол сураси, 61-оят)

Бу оят жамиятда келишув, музокара ва муросанинг нақадар муҳим эканини кўрсатади. Демак, тинчликни сақлаш учун инсонлар ўзаро тушуниш ва сабр-тоқат билан муносабатда бўлишлари лозим.

Пайғамбаримиз Муҳаммад (соллаллоҳу алайҳи васаллам) ҳам ўз ҳадисларида тинчлик, меҳр-шафқат ва хавфсизликни улуғлаб, шундай деганлар: “Мусулмон — бошқа мусулмонлар унинг тили ва қўлидан омонда бўлган кишидир.” (Имом Бухорий ривояти)

Бу ҳадис инсоннинг ҳақиқий камолоти унинг бошқаларга зарар етказмаслиги билан ўлчанишини кўрсатади. Жамиятда ҳар бир инсон ўзини назорат қилиб, бошқаларга яхшилик қилса, тинчлик мустаҳкамланади.

Яна бир ҳадисда эса Пайғамбаримиз шундай деганлар: “Одамларга раҳм қилмаганга Аллоҳ ҳам раҳм қилмайди.” (Имом Термизий ривояти)

Бу ҳадис меҳр-шафқат ва бағрикенгликнинг жамият тинчлигидаги ўрнини яққол ифода этади. Чунки раҳмдиллик бор жойда адоват ва низолар камаяди.

Юрт тинчлигини таъминлашда бир қатор муҳим омиллар мавжуд. Аввало, оиладаги тарбия катта аҳамиятга эга. Фарзандлар кичикликдан меҳр-оқибат, ҳурмат ва ҳалоллик руҳида тарбия топсалар, улар келажакда жамиятга фойда келтирадиган, тинчликни қадрлайдиган шахслар бўлиб етишадилар.

Шунингдек, қўшничилик муносабатлари ҳам тинчликнинг асосий устунларидан биридир. Ўзаро ёрдам, ҳурмат ва ҳамжиҳатлик жамиятдаги барқарорликни мустаҳкамлайди. Маҳалла ва жамоада бирлик бўлса, турли ихтилоф ва муаммолар осон ҳал этилади.

Юрт тинчлиги — бу фақат давлат органлари ёки маълум бир гуруҳнинг эмас, балки барча фуқароларнинг масъулиятидир. Ҳар бир инсон ўз сўзи, амали ва муносабати билан тинчликни сақлашга ҳисса қўшиши керак. Айниқса, ёшлар онгли, билимли ва ватанпарвар бўлиб етишсалар, юрт келажаги янада порлоқ бўлади.

Хулоса қилиб айтганда, тинчлик — бу энг улуғ неъмат. Уни асраш, қадрлаш ва келажак авлодга етказиш ҳар биримизнинг бурчимиздир. Агар ҳар бир инсон ўз қалбида меҳр, бағрикенглик ва адолатни устувор қилса, юртимизда тинчлик абадий бўлади.

Манбалар асосида тайёрланди

Сарварбек Турғунов,
Мингбулоқ тумани “Гуртепа” жоме 
масжиди имом-хатиби