​Инсоният тарихи давомида қўлга киритилган барча ютуқлар, маънавий юксалишлар ва моддий фаровонликнинг асосида илм ётади. Илм – зулматни ёритувчи нур, адашганга йўл кўрсатувчи маёқдир. Ислом дини илм ўрганишни нафақат фазилат, балки ҳар бир мусулмон учун фарз даражасига кўтарган.

​Аллоҳ таоло Ўз каломи Қуръони каримда илмли кишиларни юксак даражаларга кўтаришини ва уларнинг жоҳиллардан устунлигини очиқ баён қилган. Илм инсонни ўз Яратганини танишга ва ҳақиқатни англашга олиб келади:

​«...Аллоҳ сизлардан иймон келтирганларни ва илм берилганларни (юқори) даражаларга кўтарур. Аллоҳ қилаётган амалларингиздан хабардордир». (Мужодала сураси, 11-оят)

​Ушбу оятдан кўриниб турибдики, дунё ва охиратдаги юксак мартабалар фақатгина мустаҳкам иймон ва фойдали илм билан қўлга киритилади. Илм инсонга икки дунё иззатини беради.

​Ҳадиси шарифда

​Пайғамбаримиз Муҳаммад соллаллоҳу алайҳи васаллам илм излаш нақадар улуғ ибодат эканини ва у охират саодатига элтувчи энг қисқа йўл эканини таъкидлаганлар. Абу Ҳурайра розияллоҳу анҳудан ривоят қилинган ҳадисда Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам шундай марҳамат қиладилар:

​«Ким илм талаб қилиш йўлига кирса, Аллоҳ унга жаннат йўлини осон қилиб қўяди». (Имом Муслим ривояти)

​Илмнинг инсон ва жамият ҳаётидаги аҳамияти. 

​Илм фақатгина китоб ўқиш эмас, балки оламни англаш ва олинган билимга амал қилишдир. Унинг фойдалари беқиёсдир.

​Маънавий поклик: Илм инсонни ҳаромдан қайтариб, ҳалолга етаклайди. Илмли кишининг қалби ҳасад, кибр ва адоват каби иллатлардан пок бўлади.

​Дунёвий фаровонлик: Бугунги тараққиёт, тиббиётдаги ютуқлар ва технологиялар – барчаси илм мевасидир. Илмли жамият қашшоқлик ва заифликдан йироқ бўлади.

​Охират захираси: Инсон вафот этганидан сўнг ҳам у қолдирган илм ва ёзган асарлари унга савоб келтириб туради.

​Хулоса қилиб айтганда, илм — завол топмайдиган бойлик, ҳеч ким тортиб ололмайдиган мулкдир.

 Дунёда азиз, охиратда эса бахтиёр бўлишни истаган инсон илмга интилиши лозим. Зеро, буюк бобокалонимиз Имом Бухорий айтганларидек: «Дунёда илмдан бошқа нажот йўқ ва бўлмагай».

​Биз ёш авлод вакиллари вақтимизни ғанимат билиб, замонавий билимларни эгаллаш билан бирга, аждодларимиз қолдирган бой маънавий меросни ҳам ўрганишимиз керак. Шундагина биз кўзлаган икки дунё саодатига эришамиз.

Ҳабибуллоҳ Муминжонов,
Косонсой тумани “Исломхон” жоме 
масжиди имом-хатиби