Рамазон ойининг файзли саҳарлик ва ифторлик дастурхонлари ортида кўпинча кўзга кўринмайдиган, аммо қалб билан ҳис этиладиган бир улуғ хизмат бор. Бу – рўзадор бўлишига қарамай, тонг саҳарда туриб таом ҳозирлайдиган, кун бўйи чарчоқни ичига ютиб, кечқурун яна дастурхон ёзадиган оналаримиз, опа-сингилларимиз ва аёлларимизнинг фидокорона меҳнатидир.
Аёлнинг қадр-қиммати – Қуръон нигоҳида
Аллоҳ таоло Қуръонда марҳамат қилади: “Улар (аёлларингиз) сизлар учун либосдир, сизлар ҳам улар учун либоссизлар.” (Бақара сураси, 187-оят)
Либос инсонни ёпади, асрайди, зийнатлайди ва илиқлик бағишлайди. Оила ичида аёл ҳам худди шундай – меҳр билан ўрайди, сабр билан асрайди, муҳаббат билан зийнатлайди. Саҳарлик дастурхонидаги ҳар бир луқма, ифтордаги ҳар бир ширин сўз – ана шу “либослик”нинг намунасидир.
Яна бир оятда Аллоҳ таоло шундай дейди: “Албатта, мусулмон эркаклар ва мусулмон аёллар… Аллоҳ улар учун мағфират ва улуғ ажр тайёрлаб қўйгандир.” (Аҳзоб сураси, 35-оят)
Бу оят аёлнинг ибодати, сабри ва хизматининг Аллоҳ ҳузурида зое кетмаслигини билдиради.
Онанинг мақоми – Ҳадис нурида
Абу Ҳурайра розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади: бир киши Муҳаммад соллаллоҳу алайҳи васаллам ҳузурларига келиб:
— “Эй Аллоҳнинг Расули, энг кўп яхшилик қилишим керак бўлган инсон ким?” — деб сўради.
Расулуллоҳ: “Онанг”, дедилар.
У яна сўради: “Сўнг ким?”
Расулуллоҳ: “Онанг”, дедилар.
У яна сўради: “Сўнг ким?”
Расулуллоҳ: “Онанг”, дедилар.
Сўнгра: “Отанг”, дедилар. (Имом Бухорий ва Муслим ривояти)
Бу ҳадис онанинг мартабаси нақадар баланд эканини кўрсатади. Саҳарликда уйқудан кечиб, ифторда ҳаммадан олдин хизматда бўладиган оналаримиз – уч карра эҳтиромга лойиқ зотлардир.
Яна бир ҳадиси шарифда: “Сизларнинг яхшиларингиз – ўз аҳли (оиласи)га яхшилик қилганларингиздир.” (Термизий ривояти)
Демак, дастурхон ортида сукут билан хизмат қилаётган аёлга шукр айтиш, юкини енгиллатиш, кўнглини кўтариш – суннатга амал қилишдир.
Шукр – фақат сўз эмас
Раҳмат айтиш чиройли. Аммо шукрнинг асл маъноси – қадрлаш, енгил қилиш, қўллаб-қувватлашдир. Баъзан бир пиёла чойни ўзингиз қуйиб бериш, бир кун ошхонага ўзингиз кириш, “Бугун дам олинг” дейиш – энг гўзал ташаккурдир.
Аллоҳ таоло айтади: “Яхшиликнинг мукофоти фақат яхшиликдир.” (Раҳмон сураси, 60-оят)
Агар аёл меҳр берса, унга меҳр билан жавоб бериш – адолатдир. Агар у сабр қилса, унга енгиллик яратиш – инсафдир.
Дуо ва тилак
Эй Роббимиз, саҳарлик ва ифторлик дастурхонлари ортида индамай хизмат қилаётган оналаримиз, опа-сингилларимиз ва аёлларимизни Ўзинг асрагин. Уларнинг тортган машаққатларини каффорат, қилган хизматларини савоб, тўккан терларини ажрга айлагин.
Қалбимизни уларга нисбатан янада юмшоқ, янада шукрли қилгин. Уларнинг кўнглини кўтарган бандаларингдан қилгин. Даражаларини баланд, қалбларини нурли, умрларини баракали айлагин.
Зеро, уйларимиздаги файз – уларнинг дуоси ва хизматидадир.
Уларнинг қадри билинадиган хонадонларга Аллоҳнинг раҳмати ёғилур.
Жаъфархон Суфиев,
Тўрақўрғон туман "Исҳоқхон тўра" жоме
масжид имом хатиби