Ислом дини инсонни ҳалолликка, адолатга ва покликка чорлайди. Жамиятни ичидан емирадиган энг оғир иллатлардан бири эса — порахўрликдир. Бу иллат нафақат дунёвий тартибни бузади, балки инсоннинг иймони ва охиратини ҳам хавф остига қўяди.

Порахўрликнинг диний таърифи

Порахўрлик — бу ноҳақ йўл билан фойда олиш, мансаб ёки имкониятдан фойдаланиб, адолатни сотишдир. Исломда бу амал ҳаром саналади. Чунки у зулмга, бировнинг ҳаққини поймол қилишга ва жамиятда ишончсизлик пайдо бўлишига олиб келади.

Пайғамбаримиз Муҳаммад соллаллоҳу алайҳи васаллам пора берувчи, пора олувчи ва бу ишга воситачи бўлганларнинг барчасини қаттиқ қоралаганлар. Бу эса порахўрликнинг нақадар катта гуноҳ эканини кўрсатади.

Порахўрликнинг оқибатлари

Порахўрлик:

адолатни йўқ қилади;

ҳалол меҳнат қилаётган инсонларнинг ҳақини емиради;

жамиятда ишонч ва баракани кетказади;

инсон қалбини қорайтиради.

Бундай жамиятда ҳалол инсон хор бўлиб, нопок киши устун бўлиб қолади. Бу эса Аллоҳнинг ғазабига сабаб бўладиган ҳолатлардан биридир.

Ҳалоллик — нажот йўли

Ислом ҳалол ризқни улуғлайди. Ҳалол топилган озгина ризқ ҳам Аллоҳнинг баракаси билан кўп бўлади. Порахўрликдан тийилган инсон балки дунёда қийинчилик кўриши мумкин, аммо охиратда улкан мукофотга эришади.

Аллоҳ таоло Қуръони каримда инсонларни бир-бирининг молини ноҳақ йўл билан емай, адолат билан яшашга буюради. Бу буйруқ ҳар бир мусулмон учун ҳаётий қоидадир.

Порахўрлик — фақат қонун олдидаги жиноят эмас, балки иймон касаллигидир. Ҳар бир мўмин киши бу иллатдан нафақат ўзи тийилиши, балки жамиятда унга қарши муросасиз бўлиши лозим. Ҳалоллик, адолат ва тақво билангина соғлом жамият қуриш мумкин.

Ҳалол ризқ ва қаноат фазилати

Ислом ҳалол меҳнатни улуғлайди. Ҳалол топилган озгина ризқ ҳам баракали бўлади, ҳаром йўл билан топилган кўп мол эса баракасиздир. Қаноат — мўминнинг энг катта бойлигидир.

Ҳалол яшаган инсон:

виждонан пок бўлади,

дуолари ижобатга яқин бўлади,

жамиятда ҳурмат топади,

охиратда эса ажри буюк бўлади.

Порахўрликка қарши кураш — ҳар бир мусулмоннинг бурчи

Порахўрликка қарши кураш фақат қонун билан эмас, иймон ва тарбия билан олиб борилади. Ҳар бир мусулмон:

ўзи пора бермаслиги ва олмаслиги;

ҳалолликни оиласида сингдириши;

адоласизликка кўз юмиб турмаслиги лозим.

Фарзандларга ёшлигидан ҳалол-ҳаром тушунчасини ўргатиш — келажакни порахўрликдан асрашнинг энг тўғри йўлидир.

Хулоса

Порахўрлик — жамиятни ичидан емирувчи, иймонни заифлаштирувчи ва охиратни барбод қилувчи оғир гуноҳдир. Ислом дини ҳалоллик, адолат ва тақвони ҳаёт мезони қилиб белгилаган. Ҳар бир мўмин бу иллатдан узоқ бўлиб, ҳалол яшашни ўзига шиор қилса, жамият ҳам, инсон ҳам нажот топади.

Шуҳратилла Исроилов,

Учқўрғон тумани бош имом хатиби