Оила — инсон ҳаётидаги энг муқаддас ва энг азиз масканлардан биридир. Ҳар бир инсон дунёга келиб, илк тарбияни, меҳр-муҳаббатни, одоб-ахлоқни ва инсоний фазилатларни оилада ўрганади. Оила жамиятнинг кичик бир бўғини бўлса-да, унинг мустаҳкамлиги бутун жамият тараққиёти учун муҳим аҳамиятга эга. Шунинг учун ҳам халқимиз азалдан оилани муқаддас даргоҳ деб билган ва уни кўз қорачиғидек асраб-авайлаган.
Ислом динида ҳам оилага алоҳида эътибор қаратилган. Қуръони Каримда эр-хотин ўртасидаги меҳр-муҳаббат ва раҳм-шафқат Аллоҳ таолонинг буюк неъматларидан бири сифатида таъкидланади.
Аллоҳ таоло Қуръони Каримнинг «Рум» сураси 21-оятида шундай марҳамат қилади: «Унинг аломатларидан (яна бири) сизлар таскин топишингиз учун ўзларингиздан жуфтлар яратгани ва ўрталарингизда меҳр-муҳаббат ва раҳм-шафқат пайдо қилганидир. Албатта, бунда тафаккур қиладиган қавм учун аломатлар бордир».
Ушбу оятдан кўриниб турибдики, оила фақатгина бирга яшаш маскани эмас, балки меҳр-муҳаббат, ишонч, садоқат ва ўзаро ҳурмат қарор топадиган муқаддас даргоҳдир.
Пайғамбаримиз Муҳаммад соллаллоҳу алайҳи васаллам ҳам оила ва фарзанд тарбиясига катта аҳамият берганлар. Ҳадиси шарифда шундай дейилади:
«Сизларнинг яхшиларингиз ўз аҳли оиласига яхши муносабатда бўлганларингиздир. Мен эса ўз аҳли оиламга энг яхши муносабатда бўлганингизман». (Имом Термизий ривояти)
Бу ҳадис ҳар бир инсонни оила аъзоларига меҳрибон, эътиборли ва ғамхўр бўлишга ундайди.
Оилада ота-онанинг ўрни
Оилада ота-онанинг ўрни беқиёсдир. Ота — оиланинг таянчи, она эса хонадоннинг файзи ва меҳр булоғидир. Фарзандлар эса оиланинг қувончи, келажаги ва давомчиларидир. Ота-онанинг фарзанд олдидаги энг катта вазифаларидан бири уларга яхши тарбия бериш, илм олишга йўналтириш ва ҳаётда тўғри йўл кўрсатишдир.
Қуръони Каримнинг «Таҳрим» сураси 6-оятида шундай марҳамат қилинади: «Эй иймон келтирганлар! Ўзингизни ва аҳли оилангизни ёқилғиси одамлар ва тошлардан бўлган дўзахдан сақланглар».
Бу оят оилада нафақат моддий таъминот, балки маънавий тарбия, диний билим ва гўзал ахлоқ ҳам муҳим эканини англатади.
Оилада тинчлик ва тотувлик ҳукм суриши учун ҳар бир оила аъзоси ўз вазифасини сидқидилдан бажариши лозим. Эр-хотин бир-бирини ҳурмат қилиши, ота-оналар фарзандларига меҳр кўрсатиши, фарзандлар эса ота-онасини эъзозлаши керак.
Айниқса, бугунги глобаллашув даврида ёшlarni миллий ва диний қадриятларимиз руҳида тарбиялаш жуда муҳимдир. Чунки мустаҳкам оила — мустаҳкам жамият пойдеворидир. Оилада меҳр кўрган, яхши тарбия олган фарзанд келажакда Ватанига, халқига ва жамиятига фойдаси тегадиган инсон бўлиб вояга етади.
Хулоса
Хулоса қилиб айтганда, оила — инсон учун энг ишончли қўрғон, меҳр-муҳаббат ва бахт манбаидир. Уни асраб-авайлаш, оилавий қадриятларни ҳурмат қилиш, ота-онани эъзозлаш ва фарзандларга муносиб тарбия бериш ҳар биримизнинг муқаддас бурчимиздир.
Зеро, оилада тинчлик бўлса, жамиятда тинчлик бўлади. Оилада меҳр-оқибат бўлса, инсонлар қалбида эзгулик ва яхшилик кўпаяди.
Оила — муқаддас даргоҳдир! Уни асраш, мустаҳкамлаш ва қадрлаш ҳар бир инсоннинг шарафли вазифасидир. Чунки бахтли оила — бахтли жамият, бахтли жамият эса фаровон келажак демакдир.
Мақола муаллифи:
Отабек Содиқов,
Давлатобод тумани “Муҳаммад ал-Амин” жоме
масжиди имом-ноиби