Мустақиллик — ҳар бир халқ учун берилган энг буюк ва бебаҳо неъматлардан биридир. Зеро, мустақиллик халқнинг ўз тақдирини ўзи белгилаши, ўз миллий манфаатларини ҳимоя қилиши, тили, тарихи, маданияти, урф-одатлари ва диний қадриятларини эркин асраши ҳамда ривожлантириши учун яратилган улкан имкониятдир.

Инсон учун озодлик қанчалик қадрли бўлса, миллат ва давлат учун мустақиллик ҳам шунчалик улуғ неъматдир. Мустақил юртдагина халқ ўз келажагини эркин белгилайди, ўзининг миллий ва маънавий қиёфасини асрайди ҳамда келажак авлодга муносиб мерос қолдиради.

Бугун Янги Ўзбекистонда амалга оширилаётган кенг кўламли ислоҳотлар инсон қадрини улуғлаш, халқ фаровонлигини таъминлаш, қонун устуворлигини мустаҳкамлаш, миллий ва диний қадриятларни асраш ҳамда келажак авлодга соғлом маънавий мерос қолдиришга хизмат қилмоқда.

МУСТАҚИЛЛИК — ШУКРОНАЛИККА УНДОВЧИ НЕЪМАТ

Аллоҳ таоло Қуръони каримда марҳамат қилади:

لَئِنْ شَكَرْتُمْ لَأَزِيدَنَّكُمْ

«Агар шукр қилсангиз, албатта, сизларга яна зиёда қилурман» (Иброҳим сураси, 7-оят).

Бу ояти карима ҳар бир неъматнинг қадрига етиш ва унга муносиб шукр қилишга чақириб туради. Шукр — фақат тил билан «Алҳамдулиллаҳ» дейиш эмас. Албатта, тил билан шукр қилиш ҳам мўминнинг гўзал фазилатидир. Аммо ҳақиқий шукр инсоннинг амалларида, муносабатида ва ҳаётида ҳам намоён бўлади.

Мустақиллик неъматига шукр қилиш — Ватан тинчлигини асраш, қонунларга ҳурмат билан қараш, юрт равнақига ҳисса қўшиш, ҳалол меҳнат қилиш, халқ манфаати учун хизмат қилиш ва ёш авлодни илм-маърифат ҳамда юксак ахлоқ руҳида тарбиялаш демакдир.

Тинчлик бор жойда тараққиёт бўлади. Осойишталик бор юртда илм-маърифат ривожланади. Халқ хотиржам бўлган мамлакатда оилалар мустаҳкам, фарзандлар бахтли ва келажак порлоқ бўлади.

Шу боис, бугунги тинч ва осойишта ҳаётимизнинг қадрига етиш — ҳар биримиз учун ҳам фарз, ҳам масъулиятдир.

ШУКРОНАЛИК — ИНСОНИЙЛИКНИНГ ГЎЗАЛ КЎРИНИШИ

Пайғамбаримиз Муҳаммад соллаллоҳу алайҳи васаллам марҳамат қилганлар:

«مَنْ لَا يَشْكُرِ النَّاسَ لَا يَشْكُرِ اللَّهَ»

Яъни: «Одамларга ташаккур қилмаган киши Аллоҳга ҳам шукр қилмайди».

Бу ҳадиси шариф инсонни яхшиликни қадрлашга, неъматнинг манбасини англашга ва атрофидаги эзгуликларга шукр қилишга чақирмоқда.

Шунинг учун юртимиздаги тинчлик ва осойишталик, халқимиз учун яратилган имкониятлар, диний-маърифий соҳада амалга оширилаётган ишлар ва миллий қадриятларимизни асраш учун яратилган шароитларни қадрлаш — шукроналикнинг муҳим кўринишларидандир.

Бугун эркин юртда яшаш, она тилимизда сўзлашиш, миллий урф-одатларимизни сақлаш, муқаддас динимизни ўрганиш ва диний амалларни бажариш имконияти — ҳар биримиз учун улкан неъматдир.

Неъматнинг қадри эса унинг борлигида билиниши керак.

ЯНГИ ЎЗБЕКИСТОН ВА ДИНИЙ-МАЪРИФИЙ ИСЛОҲОТЛАР

Бугун Янги Ўзбекистонда диний-маърифий соҳада ҳам муҳим ва кенг кўламли ислоҳотлар амалга оширилмоқда.

Фуқароларнинг виждон эркинлигини таъминлаш, турли миллат ва дин вакиллари ўртасида ўзаро ҳурмат ва бағрикенглик муҳитини мустаҳкамлаш, диний таълим ва маърифатни ривожлантириш, ёшларни соф диний билимлар асосида тарбиялаш масалаларига алоҳида эътибор қаратилмоқда.

Айниқса, буюк алломаларимиз — Имом Бухорий, Имом Мотуридий, Имом Термизий, Бурҳониддин Марғиноний, Маҳмуд Замахшарий, Баҳоуддин Нақшбанд каби улуғ зотларнинг бой илмий ва маънавий меросини ўрганиш, уни халқимиз ва жаҳон аҳлига кенг тарғиб қилиш муҳим вазифалардан бирига айланмоқда.

Бу улуғ алломаларнинг асарлари нафақат ислом олами, балки бутун инсоният маънавий тараққиёти учун хизмат қилиб келган.

Уларнинг ҳаёти бизга бир ҳақиқатни ўргатади: илм — инсонни юксалтиради, маърифат — жамиятни тараққий эттиради, ахлоқ эса инсонни комилликка етаклайди.

Шу маънода диний-маърифий ислоҳотларнинг асосий мақсади ҳам соф эътиқод, тўғри билим, бағрикенглик ва эзгулик ғояларини мустаҳкамлашдир.

МАСЖИДЛАР — МАЪРИФАТ ВА ТАРБИЯ МАКТАБИ

Масжидлар халқимиз ҳаётида азалдан нафақат ибодат маскани, балки илм-маърифат, ахлоқ ва тарбия маркази сифатида ҳам муҳим ўрин тутган.

Бугунги кунда ҳам масжидларда инсонларни эзгуликка чақириш, ота-онага ҳурмат, ёшларни илм олишга ундаш, оила муқаддаслигини асраш, тинчлик ва тотувликни мустаҳкамлаш каби хайрли ишлар амалга оширилмоқда.

Дин инсонни нафратга эмас, меҳр-оқибатга чақириши лозим. Дин адоватга эмас, биродарликка чақириши лозим. Дин жаҳолатга эмас, илм-маърифатга етаклаши лозим.

Шунинг учун ҳам диний маърифатни тўғри англаш, уни соф ва ишончли манбалар асосида ўрганиш айниқса бугунги кунда жуда муҳимдир.

Ёшларимизни турли ёт ва бузғунчи ғоялардан асрашнинг энг ишончли йўли — уларни илм, маърифат, мустақил фикр ва соғлом эътиқод билан қуроллантиришдир.

ТИНЧЛИК — ЭНГ КАТТА БОЙЛИК

Ривоятларда келишича, бир донишманддан: «Юртнинг тинчлиги қачон қадрланади?» — деб сўрашибди.

У зот: «Одамлар у йўқолганда унинг қадрини англайдилар», — деб жавоб берибди.

Дарҳақиқат, бугун дунёда қанчадан-қанча инсонлар тинчлик, озодлик ва хотиржам ҳаётни орзу қилиб яшамоқда.

Айрим юртларда инсонлар тинч осмонни, осойишта кечани ва фарзандларининг хавотирсиз мактабга боришини орзу қилади.

Биз эса бугун эркин Ватанда, мусаффо осмон остида, юрт тинчлиги ва халқ осойишталиги ҳукм сураётган муҳитда яшамоқдамиз.

Азонлар янграб турган, масжидлар обод бўлган, илм-маърифат олиш учун имкониятлар яратилган юртда яшаш — катта бахтдир.

Масжидларда эркин ибодат қилиш, диний таълим муассасаларида илм ўрганиш, миллий ва диний қадриятларимизни асраш ва ривожлантириш имконияти — бебаҳо неъматдир.

Бу неъматларни асраш ва келажак авлодга етказиш эса катта масъулиятдир.

ЁШЛАР — МУСТАҚИЛЛИКНИНГ ИШОНЧЛИ ТАЯНЧИ

Мустақилликнинг келажаги, аввало, ёш авлоднинг қандай тарбия топишига боғлиқ.

Илмли, ватанпарвар, ҳалол, меҳнатсевар ва юксак маънавиятли ёшлар — мамлакат келажагининг энг мустаҳкам таянчидир.

Шунинг учун фарзандларимизни нафақат замонавий илм-фан, балки миллий ва диний қадриятларимиз, одоб-ахлоқ, меҳр-оқибат ва Ватанга муҳаббат руҳида тарбиялашимиз лозим.

Ёшлар қалбига шундай тушунчани сингдиришимиз керакки, Ватан равнақи ҳар бир фуқаронинг меҳнати ва масъулиятидан бошланади.

Кимдир илм билан хизмат қилади, кимдир ҳалол меҳнат билан, кимдир касби орқали, кимдир эзгу амаллари билан.

Аммо ҳар бир инсон ўз ўрнида Ватан тараққиёти учун ҳисса қўша олади.

МУСТАҚИЛЛИК — НЕЪМАТ БИЛАН БИРГА МАСЪУЛИЯТ ҲАМДИР

Мустақиллик — шунчаки байрам қилинадиган сана эмас.

У — катта неъмат.

У — улкан масъулият.

У — келажак олдидаги бурчдир.

Мустақилликни асраш учун халқимиз бирдам бўлиши, миллатлар ва динлар ўртасида ўзаро ҳурмат мустаҳкам бўлиши, ёшларимиз илмли ва ватанпарвар бўлиши зарур.

Юрт равнақига эса ҳар бир инсон ўзининг ҳалол меҳнати, пок нияти ва эзгу амаллари билан ҳисса қўшиши керак.

Диний-маърифий ислоҳотлар ҳам инсонни илмга, маърифатга, бағрикенгликка, меҳр-оқибатга ва эзгуликка чақириши билан аҳамиятлидир.

Зеро, соғлом эътиқод ва чуқур маърифат инсонни тўғри йўлга бошлайди, жамиятда тинчлик ва тотувликни мустаҳкамлайди.

ХУЛОСА

Хулоса қилиб айтганда, мустақиллик — халқимизга берилган энг буюк неъматлардан бири ва уни асраш барчамизнинг муқаддас бурчимиздир.

Озод Ватан — катта бахт.

Тинч юрт — бебаҳо бойлик.

Мусаффо осмон — улуғ неъмат.

Эркин ва фаровон ҳаёт эса шукр қилишга арзийдиган буюк бахтдир.

Келинглар, мустақиллик неъматини қадрлайлик, юртимиз тинчлиги ва халқимиз осойишталиги учун Аллоҳ таолога шукр қилайлик.

Ёшларимизни илм-маърифатли, ватанпарвар ва юксак маънавиятли қилиб тарбиялайлик.

Миллий ва диний қадриятларимизни асрайлик.

Юртимиз равнақи учун ҳалол меҳнат қилиб, Янги Ўзбекистоннинг бунёдкорлик ишларига муносиб ҳисса қўшайлик.

Зеро, тинч юрт — буюк бахт,

озод Ватан — энг улуғ неъмат,

маърифатли халқ эса порлоқ келажак эгасидир!

Аллоҳ таоло юртимиз тинчлигини, халқимиз бирлигини ва Ватанимиз мустақиллигини абадий қилсин!

 Жобирхон Рашидов,
Наманган тумани “Турсун ача” жоме 
масжиди имом-хатиби